Soft tenis wyrósł z tenisa w Japonii w 1884 roku i z daleka wygląda jak jego kopia: ten sam kort, podobne rakiety, znajome wymiany. Z bliska to osobny sport z własną piłką, punktacją i techniką. Poniżej wszystkie różnice, które mają znaczenie, gdy przesiadasz się w którąkolwiek stronę.
Piłka, czyli źródło wszystkich różnic
Piłka tenisowa jest filcowa i waży około 57 gramów. Piłka do soft tenisa jest gumowa, pusta w środku i waży 30–31 gramów przy tej samej średnicy. Połowa wagi przy pełnym rozmiarze oznacza duży opór powietrza: piłka leci wolniej, odbija się niżej i daje więcej czasu na ustawienie się do uderzenia.
Z tego wynika prawie wszystko inne. Wymiany trwają dłużej, gra jest bardziej taktyczna, a nadgarstek, łokieć i bark pracują pod mniejszym obciążeniem, bo uderzenie w lekką piłkę generuje mniejsze wstrząsy. Dlatego w soft tenisa grają na równi dzieci, dorośli i seniorzy.
Rakieta i naciąg
Rakieta do soft tenisa jest lżejsza i bardziej elastyczna od tenisowej, a naciąg zakłada się na znacznie niższym napięciu. Rakietą tenisową da się spróbować soft tenisa, ale przy regularnej grze różnica w czuciu piłki jest zbyt duża, żeby ją ignorować. Jak dobrać sprzęt, opisaliśmy w poradniku o wyborze rakiety.
Kort ten sam, siatka inna
Wymiary kortu są identyczne, więc soft tenis zagrasz na każdym korcie tenisowym. Różnica jest w siatce: tenisowa opada na środku do 91,4 cm, w soft tenisie siatka wisi równo na 1,07 m na całej szerokości. Przy grze rekreacyjnej wystarczy poluzować środkowy pasek.
Punktacja i format meczu
W soft tenisie punkty liczy się 1, 2, 3, 4, bez tenisowego 15, 30, 40. Gema wygrywa strona, która pierwsza zdobędzie cztery punkty, a przy 3:3 gra się do dwóch punktów przewagi.
Mecz to jeden set: do czterech wygranych gemów w singlu, do pięciu w deblu. Zamiast tie-breaka rozgrywa się gem finałowy do siedmiu punktów. Mecze są przez to krótsze i bardziej intensywne niż tenisowe. Pełną punktację opisaliśmy w zasadach gry.
Technika: chwyt i serwis
Tu różnice zaskakują tenisistów najbardziej. W soft tenisie dominuje chwyt zachodni, a forhend i bekhend często gra się tą samą stroną naciągu. Serwować można z góry, ale ścięty serwis z dołu to pełnoprawna broń używana także na poziomie turniejowym: nisko odbita, rotująca piłka jest trudna do zaatakowania.
Druga różnica to format gry. Tenis jest w praktyce sportem singlowym, soft tenis rozwijał się jako sport deblowy, z podziałem ról na gracza siatkowego i grającego z głębi kortu. Taktyka pary to osobna dziedzina wiedzy.
Który sport dla kogo
To nie jest wybór albo-albo, wielu graczy łączy oba. Soft tenis ma niższy próg wejścia: pierwsze wymiany rozegrasz na pierwszym treningu, a stawy odczują mniejsze obciążenie, co doceniają zwłaszcza gracze po kontuzjach łokcia czy barku. Tenisista znajdzie w nim świeże wyzwanie taktyczne i techniczne, początkujący najkrótszą drogę do prawdziwej gry na korcie.
Przekonaj się na własnym korcie
Zobacz zestawy startowe